معرفی نویسنده

پرهام حاجی شفیع

دانشجوی ارشد بیوانفورماتیک (دانشگاه تربیت مدرس)

ویژگی پردازش و شناسایی چهره در ماه های نخست کودکی

ویژگی پردازش و شناسایی چهره در ماه های نخست کودکی

در نگاه اول، به نظر می‌رسد رشد توانایی تشخیص چهره به دنبال یک روند معمولی انجام می‌شود و آن تغییر سریع در دوران نوزادی، و به دنبال آن پیشرفت تدریجی بیشتر دردوره نوجوانی است. این الگو با برخی از جنبه های دیگر مانند توسعه زبان در تضاد است. به عنوان مثال، ادراک گفتاری کودکان با افزایش سن تقویت می‌گردد و هرچه سن کودک بیشتر می‌شود توانایی آوا شناسی اش تقویت شده و قادر است صداها و تن های مختلف را بهتر تشخیص دهد. در اینجا ما یک پدیده مشابه را برای تشخیص چهره توصیف می کنیم: به طور خاص، این تحقیق نشان داده است که بچه های 6 ماهه درتشخیص چهره در بین گونه‌های مختلف توانایی بسیار بیشتری دارند و قادرند هریک از پستانداران شامل انسان و غیر انسان را شناسایی کنند، در حالی که نوزادان 9 ماهه و بزرگسالان فقط الگوهای  برجسته  چهره افراد را به رسمیت می شناسند. نلسون در تحقیقاتش به این نتیجه دست یافته که توانایی درک چهره با افزایش سن نوزاد کم می شود، زیرا این امر به تخصص قشری  مغز مربوط می‌شود که با تجربه مشاهده چهره رخ می دهد. به عنوان مثال، انسان بزرگسال در تشخیص چهره انسان از چهره میمون بسیار دقیق تر است. عکس این امر برای میمون ها صادق است. چنین ویژگی خاصی از گونه ها ممکن است به دلیل تخصص افتراقی در دو گروه باشد با این توضیح که میمون‌ها بیشتر از چهره انسان با چهره میمون‌ها آشنا هستند، در حالی که انسان بیش از چهره میمون با چهره انسان آشناست. البته نوزادان انسان احتمالاً هیچگونه تجربه‌ای در تشخیص چهره میمون ندارند و نسبتاً تجربه کمی در شناسایی چهره‌های انسانی دارند. این امر ممکن است باعث شود که سیستم تشخیص چهره با تنظیمات دقیق‌تر و یک برتری نسبی در شناسایی هویت صورت‌ها به طور کلی (یعنی بدون توجه به گونه ها) عمل کند. این پیش بینی توسط مطالعات مقدماتی تایید گردیده است.
تست های ERP ( پتانسیل های مربوط به روادید) نشان می دهد چهره‌شناسی در بزرگسالان فقط باعث پردازش صورت انسان می شود و تحلیلی بر صورت پستانداران دیگر مانند میمون ندارد، در‌‌‌‌ حالی که در کودکان 6 ماهه، ERP‌‌‌ ها را برای صورت انسان و میمون به یک اندازه مورد آنالیز قرار می‌دهند.  این مهم نشان می دهد که نوزادان به نسبت می توانند هر دو چهره انسان و میمون را پردازش کنند.

بین 6 تا 10 ماهگی، توانایی نوزاد در تشخیص صدا در بین اصوات محلی بهبود می یابد. مطالعه ما با هدف تعیین اینکه آیا این رشد ادراکی مختص زبان است یا ممکن است در پردازش صورت نیز اعمال شود، انجام شد. ما با استفاده از روش مقایسه زوج بینایی، تبعیض صورت انسان و میمون توسط کودکان 6 ماهه، 9 ماهه و بزرگسالان را آزمایش کردیم. فقط جوانترین گروه (کودکان 6 ماهه) تبعیض بین افراد هر دو گونه را متوجه گردیدند. نوزادان بزرگتر و بزرگسالان فقط شواهدی از تبعیض گونه های خود را نشان دادند. این نتایج نشان می دهد که پدیده "محدود کردن ادراکی" ممکن است نمایانگر یک تغییر کلی در شبکه های عصبی باشد که در شناخت اولیه نقش دارند.


منبع :

https://psycnet.apa.org/record/2002-01366-002

کلید واژه ها: ##پردازش_تصویر ##قشای_مغزی ##چهره_شناسی ##بیوانفورماتیک #