معرفی نویسنده

پرهام حاجی شفیع

دانشجوی ارشد بیوانفورماتیک (دانشگاه تربیت مدرس)

ارتباط بدرفتاری با کودکان و رفتارهای خودکشی در میان جوانان

ارتباط بدرفتاری با کودکان و رفتارهای خودکشی در میان جوانان

اهمیت: گزارش ها کودکان و جوانان از تجربیات حوادث ناگوار کودکی درسالهای اخیرافزایش یافته است و این روند با افزایش خطر رفتارهای خودکشی همراه است.  با این حال، برای تأیید اهمیت این ارتباط درجوانان، نیاز به یک بررسی سیستماتیک و فراتحلیل است.
هدف: تعیین کمیت ارتباط بین انواع اصلی بدرفتاری در دوران کودکی، از جمله آزار جنسی، جسمی، عاطفی و خودکشی در کودکان و بزرگسالان.
پایگاه داده هایedline ، PsychInfo،Embase ،Web of Science  و CINAHL  از اول ژانویه 1980 تا 31 دسامبر 2019 جستجو شد. لیست مرجع تمام مطالعات شامل نیز بررسی شد.
بدرفتاری در دوران کودکی به منزله تجربه سو استفاده جنسی، جسمی و عاطفی ویا بی توجهی است که منجر به آسیب اثبات شده یا احتمالی می شود که بر سلامت جسمی و روانی فرد تأثیر می گذارد. در یک نمونه درایالات متحده، میزان بدرفتاری تجربه شده تا 18 سالگی 12.5 درصد تخمین زده شده است.
افزایش شواهد نشان می دهد که سو رفتار در دوران کودکی به شدت با خودزنی، خودکشی، بی تابی در برابرمشکلات و عدم بهداشت روانی در بزرگسالی همراه است. عواقب شدید منفی و روانی ناشی از سو استفاده از کودک، غالباً در بزرگسالی به صورت مشکلات اساسی بهداشت روانی، از جمله افسردگی، اضطراب و اختلال استرس پس از سانحه ادامه دارد. به علاوه، این افراد ممکن است دچار رفتارهایی مانند رفتارهای پرخطر جنسی، تمایل بیش از حد به الکل یا مواد مخدر شوند که بر سلامتی آنها تأثیر گذار است.
میزان مرگ و میر ناشی از خودکشی سالانه از 800000 نفر در سطح جهانی فراترمی رود. این بدان معنی است که تقریباً یک فرد درهر 40 ثانیه جان خود را می گیرد. خودکشی دومین علت اصلی مرگ و میر درمیان جوانان 15 تا 24 ساله است و تعداد جوانانی که جان خود را به دلیل خودکشی از دست می دهند در سال های اخیر افزایش یافته است. شواهد اخیر نشان می دهد که تعداد افراد بستری شده در بیمارستان  که قصد خودکشی داشته اند در دهه گذشته دو برابر شده است.
این مطالعه 3 هدف اصلی دارد:
 1-  تعیین میزان سیستماتیک ارتباط بین اشکال اصلی بدرفتاری در دوران کودکی و اقدام به خودکشی در نمونه هایی از کودکان و بزرگسالان تا 24 سال.
2- ارزیابی  قدرت این ارتباط در حالت های مختلف خودکشی، از جمله ایده های خودکشی
3-  برای کشف عوامل اصلی مطالعه و ویژگی های مربوط به نمونه که ممکن است بر قدرت ارتباط بین تجارب سو استفاده و خودکشی در جوانان تأثیر گذار باشد.
روش های استفاده شده در این تحقیق مختصرا بر اساس قدم های زیر می باشد
1- جستجو بین تمامی منابع استراتژیک علم روانشناسی و داده های آماری
2- انتخاب داده ها و نمونه های هدف و استخراج از بین تمامی نمونه ها و اطلاعات در دسترس
3- بررسی فرضیه ها بر اساس داده های آماری
4- ارزیابی کیفیت روش تحقیق
در جستجوهای اولیه در مجموع 1607 مقاله گرداوری گردید و 213 نسخه تکراری حذف شد. از 1394 مقاله باقیمانده، 987 مقاله نیز حذف شدند زیرا همه معیارهای برای تحقیق و مخصوصا خودکشی در بزرگسالی را نداشتند. در کل، نسخه های کامل 407 مقاله (حدود 33 درصد) قابل دسترسی بود که از این تعداد 79 مطالعه با شرایط ذکر شده در این پژوهش همخوانی کامل داشت که شامل سو استفاد جنسی، بدرفتاری و خشونت در دوران کودکی و خودکشی و رفتارهای پرخطر اجتماعی در زمان بزرگسالی بودند
 مجموع 79 مطالعه انجام شده از 1989 تا 2019 از نظر ما جامع ترین بررسی سیستماتیک و فراتحلیل است که تاکنون کشف ارتباط بین انواع اصلی بدرفتاری کودکان و رفتارهای خودکشی بررسی نموده است. این بررسی شواهد این ارتباط مهم را در کودکان و بزرگسالان تا 24 سال تأیید می کند. به طور کلی، این داده ها نشان می دهد که بدرفتاری در دوران کودکی یک مشکل اصلی رفاه اجتماعی است که ممکن است منجر به رفتارهای خودکشی شود.  بنابراین اقدامات پژوهشی، بالینی و سیاست گذاری باید با تمرکز ویژه بر (1) افزایش آگاهی عمومی، (2) اطلاع رسانی سیاست های موجود و (3) اصلاح پروتکل های درمانی برای دستیابی به درمان مطلوب در صورت سو رفتار در دوران کودکی انجام شود.

منبع :

https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2769030

 

 

کلید واژه ها: ##رفتارهای_ناهنجار ##مقاله_علمی_اجتماهی ##روانشناسی ##بیوانفورماتیک #