معرفی نویسنده

علی میرمصطفی

دانشجوی ارشد بیوانفورماتیک(دانشگاه تربیت مدرس)

مطالعه ای بر روی صدسالگی نشان می دهد که محیط زندگی ممکن است برای طول عمر مهم باشد

مطالعه ای بر روی صدسالگی نشان می دهد که محیط زندگی ممکن است برای طول عمر مهم باشد

وقتی بحث رسیدن به سن 100 سالگی در میان باشد ، ژنهای خوب به شما کمک می کنند اما داستان کامل را بیان نمی کنند. یک مطالعه جدید که توسط دانشمندان دانشکده پزشکی السون اس فلوید دانشگاه ایالتی واشنگتن انجام شده است ،بیان می‌کند که محل زندگی تأثیر بسزایی در احتمال رسیدن به 100 سالگی دارد.

یافته های این تیم تحقیقاتی که در ژورنال بین‌المللی تحقیقات زیست محیطی و بهداشت عمومی چاپ شده است و بر اساس اطلاعات مرگ ومیر ایالت واشنگتن می‌باشد، بیان می‌کند که آن دسته از اهالی واشنگتن که در مناطق با قابلیت پیاده‌روی بالا و اجتماعات با سنین مختلط هستند، با احتمال بیشتری به سنین 100 سالگی می‌رسند. آن ها همچنین متوجه شدند که وضعیت اجتماعی و اقتصادی نیز با این موضوع همبستگی دارد. در یک تحلیل دیگر آنها به این نتیجه رسیدند که خوشه‌های جغرافیایی که در آن ها احتمال رسیدن به این سنین بالاتر است، در مناطق شهری و شهر‌های کوچکتر با وضعیت اقتصادی‌اجتماعی بهتر قرار دارند که شامل سیاتل و مناطق اطراف پولمن و واش هستند.

نویسنده مطالعه "راژان بهاردواج" ، دانشجوی سال دوم پزشکی WSU که پس از خدمت به عنوان پرستار در منزل پدربزرگش به این موضوع علاقه‌مند شد گفت: "تحقیق ما به شواهد در حال رشد می افزاید که عوامل اجتماعی و محیطی به میزان قابل توجهی در طول عمر نقش دارند". او همچنین گفت ، تحقیقات اولیه تخمین زده است كه عوامل ارثی فقط در حدود 20 تا 35 درصد شانس فرد برای رسیدن به سنین صد ساله را شرح می دهند.

اوفر آمرام ، نویسنده ارشد این مطالعه و استادیار دانشگاه، که آزمایشگاه بهداشت و اپیدمیولوژی فضایی (CHASE) WSU را اداره می‌کند ، گفت: "ما از تحقیقات قبلی می دانیم که شما می توانید از طریق رفتار براساس ژنتیک خود ، استعداد ابتلا به بیماری های مختلف را تغییر دهید."

به عبارت دیگر ، هنگامی که شما در محیطی زندگی کنید که از پیری سالم پشتیبانی می کند ، به احتمال زیاد بر توانایی شما در افزایش شانس ژنتیکی خود از طریق تغییر شیوه زندگی تأثیر می گذارد. با این حال ، در مورد عوامل دقیق محیطی و اجتماعی که باعث ایجاد محیطی می شود که به بهترین وجه از زندگی تا عصر صد ساله پشتیبانی می کند ، شکافی در دانش وجود دارد ، که این مطالعه به رفع آن کمک کرد.

با همکاری هم نویسندگان سولماز امیری و ددرا بوچوالد ، بهاردوج و امرام به بررسی اطلاعات در مورد مرگ و میر نزدیک به 145000 از ساکنین واشنگتن که بین سالهای 2011 تا 2015 در 75 سالگی و یا بالاتر درگذشتند ، پرداختند. این داده ها شامل اطلاعات مربوط به سن و مکان هر فرد در زمان فوت و همچنین جنس ، نژاد ، سطح تحصیلات و وضعیت تأهل آنها بود.

براساس محل زندگی شخص ، محققان از داده های سازمان سنجش جامعه آمریکا ، آژانس حفاظت از محیط زیست و منابع دیگر برای تعیین ارزش یا امتیاز به متغیرهای مختلف محیطی برای محله‌ی خود استفاده کردند. متغیرهای مورد بررسی شامل سطح فقر ، دسترسی به حمل و نقل عمومی و مراقبت های اولیه ، قابلیت پیاده روی ، درصد جمعیت در سن کار ، وضعیت روستایی- شهری، آلودگی هوا و قرار گرفتن در معرض فضای سبز است. پس از آن ، آنها یک تجزیه و تحلیل بقا انجام دادند تا مشخص شود کدام عوامل همسایگی و جمعیتی با احتمال کمتری با مرگ قبل از سن صد سالگی ارتباط دارند.

آنها دریافتند که قابلیت پیاده روی در محله ، وضعیت اجتماعی‌اقتصادی بالاتر و درصد بالایی از سن جمعیت کار (اندازه گیری تنوع سنی) با دستیابی به وضعیت صد ساله همبستگی مثبت دارند.

 بهاردوج گفت:" این یافته ها نشان می دهد که جوامع با سن مختلط برای همه افراد مورد بحث بسیار مفید است." آنها همچنین از افزایش فشار برای افزایش قابلیت پیاده روی در خیابان ها در مراکز در حال رشد شهری حمایت می کنند ، این امر باعث می شود ورزش برای بزرگسالان بیشتر قابل دسترسی باشد و دسترسی به مراکز درمانی و مواد غذایی را برای آنها آسان تر می کند. آمرام افزود: محلاتی که تنوع سنی بیشتری دارند ، در مناطق شهری قرار دارند که در آن افراد بزرگتر احتمالاً انزوای کمتری و حمایت بیشتر جامعه را تجربه می کنند.

در همین حال ، بهاردوج گفت که یافته های آنها اهمیت تلاش های مداوم برای رفع نابرابری های بهداشتی را که توسط اقلیت های نژادی ، مانند آمریکایی‌آفریقایی ها و بومیان آمریکا تجربه شده است ، برجسته می کند. مطابق با یافته های تحقیق قبلی ، به عنوان مثال ، داده ها نشان می دهد که سفید بودن با زندگی صدساله ارتباط دارد. با نگاه به جنسیت ، محققان همچنین دریافتند که زنان با احتمال زیادتری به سن صدسالگی رسیده اند.

سرانجام ، محققان می خواستند ببینند كه در كدام مناطق از ایالت مردم احتمال رسیدن به سن صد ساله بیشتری دارند. آنها برای هر محله سالهای زندگی بالقوه از دست رفته را محاسبه می کردند ، یا میانگین سالهایی که افراد متوفی تا رسیدن به سن 100سالگی داشتند را حساب می‌کردند. محله هایی با مقادیر پایین تر برای سال های زندگی بالقوه از دست رفته، دارای احتمال بیشتری برای رسیدن به سن 100 سالگی و برعکس در نظر گرفته می‌شدند.

وقتی آن‌ها سال‌های زندگی بالقوه‌ی از دست رفته را برای همه محلات، در سراسر ایالت نقشه برداری کردند ، آنها خوشه هایی با احتمال زیاد زندگی در سنین بالا را در مناطق اجتماعی اقتصادی بالاتر در مراکز شهری و شهرهای کوچک در سراسر ایالت ، از جمله منطقه بزرگ سیاتل و منطقه پولمن دیدند.

در حالی که تحقیقات بیشتری برای گسترش یافته های آنها مورد نیاز است ، محققان گفتند که یافته های این مطالعه درنهایت می تواند برای ایجاد جوامع سالم تری که باعث افزایش طول عمر در بزرگسالان می شوند ، استفاده شود.

نقشه تعاملی از به اصطلاح "مناطق آبی" ایالت واشنگتن - مناطقی با رواج بالای سنین 100 ساله - در آزمایشگاه بهداشت و اپیدمیولوژی فضایی جامعه WSU موجود است. وب سایت (https://chaselab.net/Centenarian/Index.htm) ، همچنین خلاصه ای از این مطالعه را ارائه می دهد.

کلید واژه ها: #اقتصادی‌اجتماعی #اپیدمیولوژی فضایی #خوشه جغرافیایی #کدکول #بیوانفورماتیک

telegram