معرفی نویسنده

پرهام حاجی شفیع

دانشجوی ارشد بیوانفورماتیک (دانشگاه تربیت مدرس)

واقعیت مجازی و واقعیت افزوده

واقعیت مجازی و واقعیت افزوده

اصطلاحات واقعیت مجازی (Virtual Reality)  و واقعیت افزوده(Augmented Reality) بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدست‌های واقعیت مجازی ، مانند Oculus Quest یا Valve Index  و برنامه‌ها و بازی‌های واقعیت افزوده، مانند Pokemon Go ، هنوز هم محبوب هستند. آنها از نظر ساختار شبیه به‌نظر می‌رسند و با پیشرفت فناوری‌های مرتبط، کمی در یکدیگر ادغام می‌شوند. اما آنها دو مفهوم کاملاً متفاوت هستند، با ویژگی‌هایی که به آسانی یکی را از دیگری متمایز می‌کند.
ابزار واقعیت مجازی چیست؟
هدست‌های واقعیت مجازی کاملاً بینایی شما را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند تا این تصور را به شما القا کنند که در جای دیگری هستیدHTC Vive Cosmos ، PlayStation VR ، Oculus Quest ،Valve Index  و هدست‌های دیگر مات هستند و هنگام استفاده از آن‌ها محیط اطراف شما را مسدود می‌کنند. اگر آن‌ها را هنگامی که خاموش هستند بپوشید، ممکن است فکر کنید چشمانتان بسته است و هیچگونه دیدی به بیرون ندارند.
با روشن شدن هدست، پنل های LCD یا OLED در داخل توسط لنزها شکسته می‌شوند تا میدان دید شما را با آنچه نمایش داده می‌شود پر کنند. موارد استفاده آن‌ها می‌تواند یک بازی، یک فیلم 360 درجه یا فقط فضای مجازی رابط پلتفرم‌ها باشد. از نظر بصری، شما به هر کجا که هدست می خواهد می‌توانید بروید و دنیای بیرون‌ برای شما با یک دستگاه مجازی جایگزین می‌شود.
هدست‌های VR متصل مانند Index و PS VR و هدست های VR مستقل، مانند Quest 2، از ردیاب حرکت شش درجه (6DOF)  استفاده می‌کنند. در‌ این فناوری از حسگرها یا دوربین‌های خارجی یا دوربین‌های رو به بیرون استفاده می‌شود. این بدان معناست که هدست‌ها نه تنها جهت حرکت شما را تشخیص می‌دهند، بلکه هر‌حرکتی را که در آن جهت انجام دهید ، تشخیص می دهند. این خصوصیت همراه با کنترل کننده‌های حرکت 6DOF ، به شما امکان می‌دهد در یک فضای مجازی، با دستان مجازی حرکت کنید. این فضا معمولاً به عرض چند متر مربع محدود می‌شود ، اما بسیار واقعی‌تر از این است که فقط بی‌حرکت بایستید و در جهات مختلف نگاه کنید. تنها اشکال آن این است که باید مراقب باشید به کابل‌هایی که هدست را به رایانه یا سیستم بازی شما متصل می‌کند برخورد نکنید و باعث پاره شدن آن‌ها نشوید.
هم برای بازی‌ها و هم برای برنامه‌ها(APPها)، واقعیت مجازی بر محیط اطراف شما غلبه می‌کند و شما را به مکان‌های دیگر می‌برد. اینکه از نظر جسمی کجا هستید مهم نیست. در بازی‌ها، ممکن است در کابین خلبان یک ستاره جنگی بنشینید. در برنامه‌ها، ممکن است عملاً در مکان‌های دور گشت و گزاری کنید و تصور کنید که واقعا آنجا هستید. امکانات زیادی در VR وجود دارد و همه آنها شامل جایگزینی چیزهای اطراف شما با چیز دیگری است.
ابزارهای واقعیت افزوده چیست؟
در حالی که واقعیت مجازی جایگزین دید شما می‌شود، واقعیت افزوده به آن می‌افزاید. دستگاه‌های AR مانند مایکروسافت Hololenz و عینک‌های هوشمند مختلف در سطح سازمانی شفاف هستند و به شما این امکان را می‌دهند تا همه چیز را در جلوی خود ببینید مانند اینکه از یک عینک آفتابی ضعیف استفاده کرده‌اید.
این فناوری برای حرکت آزاد طراحی شده است و در حالی که تصاویری را بر روی هر چیزی که به آن نگاه می‌کنید نشان می‌دهد. این مفهوم به تلفن‌های هوشمند با برنامه‌ها و بازی‌های AR مانند Pokemon Go گسترش می‌یابد و از دوربین تلفن شما برای ردیابی محیط اطراف شما و پوشاندن اطلاعات اضافی در بالای آن، بر روی صفحه استفاده می‌کند. نمایشگرهای AR می‌توانند به سادگی بخشی از یک داده که مثلا زمان را نشان می‌دهد، بر روی یک شی مانند هولوگرامی که در وسط اتاق وجود دارد نمایش داده شوند. مثلاPokemon Go  یک Pokemon(یک کارتون معروف) را بر روی صفحه نمایش شما و یا روی هر چیزی که دوربین به سمت آن است نشان می دهد. در عین حال، HoloLens  و دیگر عینک‌های هوشمند به شما امکان می‌دهند برنامه‌ها و تصاویر سه بعدی را در اطراف خود تماشا کنید. این فناوری در مقایسه با واقعیت مجازی دارای یک نقطه ضعف مشخص است و آن غوطه‌وری بصری. در حالی که VR به طور کامل میدان دید شما را می‌پوشاند و جایگزین می‌کند ، برنامه‌های AR فقط در صفحه تلفن هوشمند یا تبلت شما نشان داده می‌شوند و حتی HoloLens  می تواند تصاویر را در محدوده ای محدود جلوی چشم شما قرار دهد و باید به یک صفحه کوچک خیره شوید.

يکAR  اصلی که اطلاعات ساده‌ای را روی تبلت شما همپوشانی می‌کند، می‌تواند با 3DOF  عملکرد خوبی داشته باشد. با این حال، اکثر برنامه های AR به نوعی به 6DOF  احتیاج دارند و موقعیت فیزیکی شما را ردیابی می‌کنند تا نرم افزار بتواند موقعیت‌های ثابتی را برای تصاویری که در فضای سه بعدی ایجاد می‌کند حفظ کند. به همین دلیل است که HoloLens از یک دوربین استریوسکوپی و تشخیص الگوی پیشرفته برای تعیین مکان در هر زمان استفاده می‌کند.

منبع :

https://www.pcmag.com/news/augmented-reality-ar-vs-virtual-reality-vr-whats-the-difference

 

کلید واژه ها: ##واقعيت_مجازي ##واقعيت_افزوده ##virtual_reality ##Augmented_reality ##بیوانفورماتیک